Nieuws

Ontwikkelingssamenwerking geen gemeentelijke opdracht

Tijdens de gemeenteraad werd de convenant voor ontwikkelingssamenwerking goedgekeurd, althans door de meerderheidspartijen. Aan de omvang van het werkstuk te zien, leek er wel behoorlijk wat tijd aan te zijn gespendeerd. Wat het Vlaams Belang betreft, is het verloren tijd, en zijn het dus ook nutteloze kosten. Jan Van Gorp bleef er tijdens de raadszitting bij dat ontwikkelingssamenwerking geen, en al zeker geen prioritaire gemeentelijke opdracht is. Ontwikkelingssamenwerking dient georganiseerd te worden op een heel ander niveau dan het gemeentelijke. Vanuit de stad is het gewoonweg onmogelijk om een echte samenwerking, laat staan enige efficiënte hulp, op te zetten die een oplossing of zelfs maar enig soelaas zou bieden aan die mensen voor wie ze zogezegd bestemd is. Er mag ernstig getwijfeld worden aan het nut en de resultaten van dit hele opzet.

Maar als alles wat in het convenant staat wordt uitgevoerd, zullen we wel overstelpt worden met zogenaamde sensibiliserende acties, met artikels in het stadsmagazine en op de webpagina, met lezingen, met werkwinkels en inleefateliers, met persberichten en met allerhande andere zogezegd informerende en activerende evenementen. En in een moeite  wordt van ontwikkelingssamenwerking en duurzame ontwikkeling een potje gemaakt, en worden er bij dit convenant ook zaken betrokken die eigenlijk alleen in een milieuactieplan thuishoren.

De hoeveelheid middelen die wordt besteed aan zogenaamde informatie begint meer en meer de vorm aan te nemen van regelrechte indoctrinatie. De overheid gaat als ‘t ware dicteren hoe mensen moeten denken. En als we in het voorgestelde document ook nog eens voortdurend lezen  over  “voldoende ambtelijke vrijstelling…” en “voldoende financiële vrijstelling…” beginnen we ons ernstig vragen te stellen over de financiële gevolgen van dit hele ding. Dat een gedeelte van die middelen wordt gesubsidieerd doet niets ter zake. Of de middelen nu van de gemeente, de provincie, het gewest of van het federale niveau komen, is onbelangrijk. In elk van die gevallen blijft het de burger die betaalt.

En dat allemaal om ons toch maar duidelijk te maken dat de schuld voor alles wat misloopt in de ontwikkelingslanden bij ‘het Westen’ ligt. Want daar gaat het in feite om. Daar is het in dit convenant nog maar eens om te doen. De hele sensibilisatie heeft tot doel de burger te doen instappen in de visie zowel van linkse of beter gezegd linkselende wereldverbeteraars als van bepaalde commerciële organisaties, en met name Oxfam en Max Havelaar. Zij proberen ons al langer,  en zelfs met enig succes,  een schuldgevoel aan te praten dat het westen aan de basis zou liggen van alles wat er fout gaat in de derde wereld.

De realiteit is wel wat ingewikkelder:  de onderontwikkeling van een land heeft meerdere oorzaken, maar in de allereerste plaats het beleid dat in het land zelf wordt gevoerd (maar even reëel, is dat het maagdelijke imago, dat organisaties als Oxfam en Max Havelaar zich aanmeten, helemaal niet zo maagdelijk is en al te dikwijls al werd doorprikt).

Het convenant mag dan al een behoorlijk gestructureerd document zijn,  en misschien is het door sommigen van de opstellers allemaal zelfs heel idealistisch en goed bedoeld, hoewel ik zelfs daarover toch m’n bedenkingen heb, maar Jan Van Gorp twijfelt ernstig aan de resultaten. En om principiële redenen en omwille van fundamentele bezwaren kon het Vlaams Belang deze convenant dan ook niet goedkeuren.