Column

“Na ons de zondvloed”

Een column door Jan Mortelmans

Het stadsbestuur is er niet in geslaagd de begroting tijdig rond te krijgen. Het wijt dit aan de slechte financieel-economische toestand met daaraan gekoppeld een serieuze vermindering van de inkomsten. Naar eigen zeggen was men op zoek naar zo’n € 2.000.000. Het is wel bijzonder merkwaardig vast te moeten stellen dat de slechte financieel-economische toestand zich blijkbaar beperkt tot Lier want – op enkele uitzonderingen na – is men er in de rest van Vlaanderen in gelukt tijdig met een begroting te komen.

De reden die het stadsbestuur geeft is dan ook slechts een drogreden. Het moet dienen om een falend beleid uit het verleden en een gebrek aan visie en daadkracht voor de toekomst te maskeren. Het heeft uiteraard ook veel te maken met de samenstelling van deze coalitie. Het is trouwens de nagel waarop ik al sinds het begin van deze legislatuur op klop. De Lierenaars en Hooiktenaars hebben niet de coalitie die zij verdienen. De verkiezingsuitslag was heel duidelijk. Het was een afwijzing van het tot dan toe gevoerde beleid. De Lierenaars en Hooiktenaars kozen duidelijk voor verandering, maar kregen helaas meer van hetzelfde. Dat onze visie over deze monstercoalitie nu ook door een meerderheidspartij wordt gevolgd, geeft ons gelijk maar helaas verandert er voor de Lierenaars en Hooiktenaars niets. Het was de voorzitter van Open VLD die tijdens de nieuwjaarsreceptie van zijn partij het volgende zei: “Het was nog niet erg genoeg dat we met zes partijen en partijtjes aan deze legislatuur zijn moeten beginnen. Nu zitten er ook al heel wat einzelgängers in de gemeenteraad en zelfs in het schepencollege.”

Het is de ultieme bevestiging dat het niet van belang was of de Lierenaars en Hooiktenaars een goed bestuur zouden hebben, maar wel dat het Vlaams Belang te allen tijde buiten het beleid moest gehouden worden, m.a.w. het cordon moest ten koste van goed bestuur behouden blijven. Dat is dus de werkelijke reden van het te laat komen van de begroting 2010. Niet de zoektocht naar financiën of besparingen. Maar wel het feit dat het cement van deze coalitie enkel gevormd wordt door de haat voor het Vlaams Belang, niet meer en ook niet minder.

En alles moet daarvoor wijken, in het bijzonder goed bestuur. We zijn nu in de helft van deze legislatuur en het enige wat de Lierenaar en Hooiktenaar op zijn bord heeft gekregen, is onderlinge verdeeldheid als het op besturen aankomt en roerende eensgezindheid als het om vriendendiensten gaat. Het enige dat de Lierenaar en Hooiktenaar heeft gekregen, is een referendum om die onderlinge verdeeldheid te beslechten. Maar het resultaat is helaas dat we meer van hetzelfde krijgen. Uit een grootschalig mediaonderzoek over de Vlaamse steden en gemeenten blijkt trouwens dat er sinds 2006 bijster weinig veranderd is. Het Lierse stadsbestuur blijft met een score van 5,4/10 onderaan in het peleton hangen op plaats 297 van de 307 onderzochte steden en gemeenten. Om over naar huis te schrijven is dat alleszins niet.

De voorbije helft van deze legislatuur werd voornamelijk gekenmerkt door het plannen, plannen en nog maar eens plannen van projecten die al lang hadden uitgevoerd moeten zijn. Helaas zal zich dit vroeg of laat wreken op de huidige en toekomstige generatie Lierenaars en Hooiktenaars. En uiteraard zitten daar grote infrastructuurwerken bij waarop de Lierenaars en Hooiktenaars al lang zitten te wachten. En uiteraard hoopt ook onze fractie dat uiteindelijk zal gerealiseerd worden wat moet gerealiseerd worden. Maar Vanderpoorten en C° heeft de voorbije jaren met de voeten van onze inwoners gespeeld. Er werden verwachtingen gecreëerd door aan aankondigingpolitiek te doen i.p.v. aan realisatiepolitiek. Er werd aan desinformatie gedaan en er werden rookgordijnen opgetrokken. Wat Verhofstadt op het federale niveau naliet te doen, namelijk reserves opbouwen en goed gepland investeren, hebt u ook nagelaten. Maar daar houdt de vergelijking niet op. De coalitie – of zeg ik voortaan de einzelgängers – nemen ook de slechte manieren over van Leterme en C°.

En dat kan worden samengevat met het gezegde: “Après nous le déluge”, “Na ons de zondvloed”. Met die ingesteldheid wordt hier een begroting voorgesteld. Maar dat wordt uiteraard handig verpakt door te stellen dat er “gemakkelijker wegen waren voor het stadsbestuur maar dat het gekozen zou hebben voor de moeilijke weg: de verdere uitvoering van het investeringsprogramma in een periode van economische crisis. De reserves, de geplande investeringen, de synergiën van de samenwerking OCMW en stad, een meer efficiënte organisatie en de motivatie van het personeel zouden de realisatie ervan mogelijk moeten maken.”

Helaas is de moeilijke weg er omdat het bestuur niet kordaat en efficiënt heeft bestuurd de afgelopen jaren. En nu is het dus alle hens aan dek. En de Lierenaars en Hooiktenaars zullen het geweten hebben. Want van betekenisvolle besparingen is natuurlijk niet veel te merken. Het is niet door het schrappen van enkele duizenden euro’s betoelaging hier of daar dat men er komt. Deze en volgende begrotingen kunnen alleen maar gered worden door de Lierenaars en Hooiktenaars met een nooit geziene schuldenlast op te zadelen. Maar daarover wordt in alle commentaren, grafieken en cijfermateriaal zedig gezwegen. De schuldenlast rijst, net zoals bij Leterme, de pan uit de volgende jaren. In 2008 bedroeg de totale schuldenlast zo’n € 21.000.000. Die zal dit jaar meer dan verdubbelen en tegen 2013, het jaar van de nieuwe legislatuur, opnieuw bijna verdubbelen. Van € 21.000.000 in 2008 naar € 82.500.000 in 2013. Dat is een stijging van maar liefst 292%. Van een schuld per inwoner van € 636 in 2008 naar € 1.474 in 2010 tot € 2.500 in 2013. En dat op een ogenblik dat de inkomsten uit ondermeer dividenten dalende is. Dat is dus de harde realiteit van deze begroting en van de toekomstige. De Lierenaars en Hooiktenaars staan er niet goed op...

Een aantal signalen van de afgelopen weken en dagen doen weinig goeds verhopen voor de toekomst. Ik verwijs beknopt naar het sneeuwruimplan. Van een evaluatie kon eerst geen sprake zijn. Maar omdat de druk voornamelijk vanuit de bevolking te groot werd, werd toch maar beslist om een en ander anders aan te pakken. Hopelijk heeft men nu zijn lesje geleerd. Dat heeft men alleszins niet gedaan met de problematiek van de heraanleg van de Grote Markt. Het plan dat nu voorligt, gaat veel verder dan hetgeen de Lierenaars en Hooiktenaars hebben afgewezen. Het is het referendumplan in het kwadraat. Maar plots schikt CD&V-N-VA zich ernaar. Plots? Natuurlijk niet. We hadden het moeten weten. Het is ook zo gegaan met Diftar. Ook daar slikte CD&V-N-VA schaamteloos zijn belofte in dat diftar er niet zou komen. Ondertussen wordt jacht gemaakt op onwetende Lierenaars en Hooiktenaars die door het wanbeleid van deze coalitie door politie-inspecteurs in burger op de bon worden geslingerd. Zerotolerantie was tot nu toe een vies woord, temeer omdat het Vlaams Belang het nogal eens durfde te gebruiken. Nu is het gemeengoed geworden in de strijd tegen oude dametjes en heren die hun afvalzakje niet in een OCT enkele honderden meters verder kunnen deponeren. Het sociaal beleid ten slotte van deze coalitie oogt ogenschijnlijk goed. Er worden mooie en dure stadhuiswoorden gebruikt om aan te geven dat alles naar behoren loopt. Maar achter die façade liep zowat alles wat kon fout gaan, fout. Maar de coalitie wilde geen lessen trekken uit onze kritiek. Er werd liever de andere kant uitgekeken. Ook op dat vlak is er nog veel werk aan de winkel.

Met de moed der wanhoop probeert het Vlaams Belang de monstercoalitie toch nog op andere gedachten te brengen: “Luister nu eens eindelijk naar het signaal van de verkiezingsuitslag. Handel er ook naar. Probeer die tweede helft van de legislatuur er nog iets van te maken. Maak van die groep van einzelgängers alsnog een hecht team. Voer uit wat werd beloofd. En beloof wat kan uitgevoerd worden. Doe dat in het belang van de Lierenaars en Hooiktenaars en van de generaties die erna komen.”




Categorie:   Begroting